Το Άγιο Πνεύμα αποκαλύπτεται, φωτίζει, ζωοποιεί, μάλλον είναι το ίδιο φως και ζωή. Καθιστά τους ανθρώπους ναούς, τους θεοποιεί και τους τελειοποιεί.

(Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος.)







Τούτον Δανιήλ υιόν ανθρώπου λέγει είναι, ερχόμενον πρός τον Πατέρα, και πάσαν την κρίσιν και την τιμήν παρ'εκείνου υποδεχόμενον

(Αποστολικαί Διαταγαί, Ε΄, ΧΧ 10, ΒΕΠ 2,92)
Αγία τριάδα


Εθεώρουν έως ότου θρόνοι ετέθησαν και παλαιός ημερών εκάθητο, και το ένδυμα αυτού λευκόν ωσεί χιών, και η θρίξ της κεφαλής αυτού ωσεί έριον καθαρόν... εθεώρουν εν οράματι της νυκτός και ιδού μετά των νεφελών του ουρανού ως υιός ανθρώπου ερχόμενος ην και έως του παλαιού των ημερών εφθασε...

(Δανιήλ Ζ', 9 και 14)



"Πιστεύοντες εις ένα Θεόν εν Τριάδι ανυμνούμενον, τας τιμίας Αυτού εικόνας ασπαζόμεθα."

(Πρακτικά εβδόμης Οικουμενικής συνόδου, Τόμος Β' σελ. 883)

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Η πρώτη σημαία των ελεύθερων Ελλήνων!

https://3.bp.blogspot.com/-T0QadNj7Cds/VJe8cIRj9RI/AAAAAAAFsYE/hwe1JpSXc8g/s640/elliniki-simaia.jpg

Η ποτισμένη με αίμα Ηρώων, σημαία των Ελλήνων. Ο λευκός Τίμιος Σταυρός σε κυανό τετράγωνο πλαίσιο. Ο Εθνικός αγώνας για απελευθέρωση από την οθωμανική αυτοκρατορία, έγινε ''για του Χριστού την Πίστην την Αγίαν και της Πατρίδος της Ελευθερίαν''. Πατριωτισμοί εν ονόματι του 1821, με τον διάβολο και τις σατανικές μουσικές του δεν ταιριάζουν. Οι Ήρωες του 1821 ήταν ορθόδοξοι Χριστιανοί και οι εθελοντές Ευρωπαίοι που πολέμησαν στο πλευρό των Ηρώων μας ήταν χριστιανοί άλλων δογμάτων. Ο υγιής πατριωτισμός είναι δεμένος με τις αρχές του Ευαγγελίου για αγάπη στον συνάνθρωπο και προστασία εν αμύνει των ιερών και οσίων της φυλής μας. Στα όσια και ιερά αυτά δεν συγκαταλέγεται ο σατανισμός.

Στις αρχές της Επανάστασης του 1821 εμφανίστηκαν πολλές σημαίες με διάφορες παραστάσεις, σύμφωνα με τη φαντασία καθενός αρχηγού, με βάση το μίσος που είχε κατά των Τούρκων, τις ιστορικές γνώσεις, τις οικογενειακές παραδόσεις και τη θρησκευτική του ευλάβεια.
Αμέσως μετά την κατάληψη της Τριπολιτσάς (Σεπτέμβριος 1821), ο Παπαφλέσσας έκοψε ένα κομμάτι από την εσωτερική πλευρά του ράσου του και ταυτόχρονα ζήτησε από τον οπλαρχηγό Παναγιώτη Κεφάλα να σχίσει δύο λωρίδες από τη λευκή του φουστανέλα.
Ο Παναγιώτης Κεφάλας υψώνει την επαναστατική σημαία στις επάλξεις των τειχών της πόλης.

Με αυτά τα κομμάτια κατασκευάστηκε μια αυτοσχέδια σημαία (γαλάζια με λευκό σταυρό) η οποία υψώθηκε, κάτω από τις ιαχές των Ελλήνων πολεμιστών, στο πρώην τουρκικό διοικητήριο της πόλης. Αυτή αποτέλεσε το πρώτο σχέδιο της επίσημης σημαίας του ελληνικού κράτους μετά την απελευθέρωση.

Πηγή: stoxos.gr

Αλήθειες απο πρώην διεμφυλικό.


Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Ο Ήρωας Παύλος Μελάς.


https://i0.wp.com/www.mixanitouxronou.gr/wp-content/uploads/2014/03/%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%AC%CF%82-%CE%BC%CE%B5-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1.jpg

 Ο Αθηναίος Παύλος Μελάς με την οικογένεια του.
 
Το σώμα του Παύλου Μελά, αποτελούμενο από 50 Μακεδονομάχους που βαδίζει για να συναντηθεί με άλλο σώμα Ελλήνων ανταρτών, για να συναποφασίσουν γενικότερη κατά των Βουλγαρικών συμμοριών επίθεση, σταματά στο χωριό Στάτιστα, για να ξεκουράσει τους άνδρες του.

Στις αντιρρήσεις γι΄αυτό το σταθμο του φίλου και υπαρχηγού του Νίκου Πύρζα, επειδή στο χωριό κατά τις πληροφορίες τους υπάρχει Τουρκικό στρατιωτικό απόσπασμα, ο Παύλος απαντά: “Ειναι αμαρτία, τά παιδιά κουρασμένα, βρεγμένα ας μείνωμεν εις το χωριό νά στεγνώσουν ολίγον”.

Αυτή η απόφαση του θα είναι γι΄αυτόν μοιραία, γιατί οι Τούρκοι ειδοποιημένοι από κομιτατζή για την εκεί παρουσία τους επιτίθενται και κατά τη συμπλοκή ο Παύλος τραματίζεται σοβαρά – “στη μέση μέ πηρε, παιδιά” - Κι ενώ τρέχουν να βοηθήσουν, μπαίνει μόνος του στο σπίτι, κάθεται και απευθυνόμενος στο Νίκο Πύρζα - “Το σταυρό να τον δώσεις στη γυναίκα μου και το τουφέκι του Μίκη καί νά τούς πης ότι τό καθήκον μου έκαμα”. Στη συνέχεια βγάζει το πορτοφόλι του με τις φωτογραφίες των παιδιών του κι επειδή αρχίζει να πονά, παρακαλεί να τον σκοτώσουν και να μην τον αφήσουν ζωντανό στα χέρια των Τούρκων. Ολοι γύρω του λυπημένοι και ανήμποροι να βοηθήσουν παρακολουθούν τις τελευταίες στιγμές του παλικαριού που ψιθυρίζει πότε “πονώ” πότε “σκοτωστε με” και πότε τα ονόματα των παιδιών του “Μίκη, Ζωή”. Και αφού με δυνατούς πόνους παιδεύεται μισή περίπου ώρα, με τη λέξη “πονώ” αφήνει την τελευταία του πνοή. Είναι 13 Οκτωβρίου του 1904...

Πηγή: stoxos.gr

Τρανσεξουαλισμός: Ένα παθογόνο meme.

Προσοχή ακολουθούν φωτογραφίες ακατάλληλες κάτω των 18 ετών με σοκαριστικό περιεχόμενο, βλέπετε με δική σας ευθύνη και μόνο.
 
Του καθηγητή Ψυχιατρικής Paul McHugh

Transgenderism: A Pathogenic Meme (The Public Discourse, 10/6/2015) / ΚΟ

Για σαράντα χρόνια ως Καθηγητής Ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, είκοσι έξι από τα οποία ήμουν επίσης επικεφαλής Ψυχίατρος του Νοσοκομείου Johns Hopkins - μελετούσα ανθρώπους που ισχυρίζονταν ότι είναι τρανσέξουαλ (transgender). Κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, παρακολούθησα το φαινόμενο αυτό να αλλάζει και να επεκτείνεται με αξιοσημείωτο τρόπο.

Ένα σπάνιο ζήτημα μερικών ανδρών - τόσο ομοφυλόφιλων όσο και ετεροφυλόφιλων ανδρών, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που επεδίωξαν τη χειρουργική επέμβαση «αλλαγής φύλου» επειδή ένιωσαν ερωτικά ερεθίσματα από την σκέψη ή την εικόνα του εαυτού τους ως γυναίκα - έχει εξαπλωθεί ώστε να περιλαμβάνει γυναίκες και άντρες. Ακόμα και μικρά αγόρια και κορίτσια έχουν αρχίσει να θεωρούν τους εαυτούς τους ότι ανήκουν στο αντίθετο φύλο. Τα τελευταία δέκα ή δεκαπέντε χρόνια, αυτό το φαινόμενο έχει αυξηθεί σε επικράτηση και σε έκθεση. Τώρα, σχεδόν όλοι έχουν ακούσει ή έχουν συναντήσει ένα τέτοιο άτομο.


Η δημοσιότητα, ειδικά από τα πρώιμα παραδείγματα όπως της "Christine" Jorgenson, του "Jan" Morris και της "Renee" Richards (φώτο), προώθησε την ιδέα ότι το βιολογικό φύλο είναι μια «επιλογή», η οποία ιδέα και οδηγεί σε ευρεία πολιτιστική αποδοχή της έννοιας. Και αυτή η ιδέα, που έγινε γρήγορα αποδεκτή στη δεκαετία του '80, από τότε έχει διαπεράσει το αμερικανικό κοινό σαν μια αποκάλυψη ή σαν ένα «meme»* που επηρεάζει μεγάλο μέρος της σκέψης μας για το φύλο.

Οι προπαγανδιστές αυτού του meme, ενθαρρυμένοι από τη συμμαχία τους με το ευρύτερο LGBT κίνημα, ισχυρίζονται ότι είτε είστε άντρας είτε γυναίκα, αγόρι ή κορίτσι, αυτό είναι περισσότερο μια «τάση» ή ένα «συναίσθημα» που έχετε για τον εαυτό σας παρά ένα γεγονός της φύσης. Και, όπως και κάθε άλλο συναίσθημα, αυτό μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή και για κάθε είδους λόγους. Επομένως, κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει ποιος θα άλλαζε αυτό το γεγονός για κάποιον τέτοιον λόγο, ούτε θα μπορούσε να επικρίνει μια τέτοια απόφαση. 

 http://1.bp.blogspot.com/_3I6eIowAe7I/TGRbLi88g7I/AAAAAAAAAzA/StW3vCUyBDY/s1600/Maybe+Jesus+Was+Gay+Flickr+WL.jpg


Βλάσφημο σύνθημα σε παρέλαση gay pride.

Στο Johns Hopkins, μετά από πρωτοποριακή χειρουργική επέμβαση «αλλαγής φύλου», αποδείξαμε ότι η πρακτική δεν έφερε σημαντικά οφέλη. Ως αποτέλεσμα, σταματήσαμε να προσφέρουμε αυτή τη μορφή θεραπείας στη δεκαετία του 1970. Οι προσπάθειές μας, όμως, είχαν ελάχιστη επιρροή στην εμφάνιση αυτής της νέας ιδέας για το φύλο ή στην επέκταση του αριθμού των «τρανσέξουαλ» μεταξύ των νέων και των μεγάλων.

Ο Ολυμπιονίκης που Έγινε "Pin-Up" Girl


Αυτό το ιστορικό μπορεί να διευκρινίσει κάποιες πτυχές της τελευταίας πιο γνωστής περίπτωσης transgender. Ο Bruce Jenner, ο πρωταθλητής στο δέκαθλο το 1976, απομακρύνεται από την ταυτότητά του ως ένας από τους "μεγαλύτερους άνδρες αθλητές του κόσμου". Ο Jenner αφού ανακοίνωσε ότι «αναγνωρίζει τον εαυτό του ως γυναίκα», άρχισε με ιατρική και χειρουργική βοήθεια να ασχολείται πως θα ανακατασκευάσει την σωματική του διάπλαση.

 http://media.breitbart.com/media/2015/06/AP_331407766251-1024x657.jpg


Χλευασμός της Αγίας Γραφής σε παρέλαση gay pride

Δεν γνώρισα ούτε εξέτασα τον Jenner, αλλά η συμπεριφορά του μοιάζει με αυτή των τρανσέξουαλ ανδρών που μελετήσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Αυτοί οι άνδρες ήθελαν να εμφανιστούν με σέξι τρόπους, φορώντας προκλητικά γυναικεία ρούχα. Τις περισσότερες φορές, ενώ ισχυρίζονταν ότι είναι «μια γυναίκα στο σώμα ενός άνδρα», δήλωναν για τους εαυτούς τους ότι είναι "λεσβίες" (που προσελκύονται από άλλες γυναίκες). Η φωτογραφία του Bruce Jenner στο εξώφυλλο του Vanity Fair, (ένας άντρας πάνω από εξήντα χρονών, που φαντάζεται τον εαυτό του σαν ένα “pin-up” girl είκοσι ή τριάντα χρονών) υποδηλώνει ότι μπορεί να ταιριάζει με τη φόρμα συμπεριφοράς που ο Ray Blanchard ερμηνεύει ως μια έκφραση “autogynephilia” («αυτογυναιφιλία» ή αυτογυναικοφιλία) - από την ελληνική λέξη ‘gynephilia’ (έλξη για το γυναικείο φύλο) και την λέξη ‘αυτό’.

Τα Νέα Ρούχα του Αυτοκράτορα


Αλλά το meme - ότι το φύλο σου είναι ένα συναίσθημα, όχι ένα βιολογικό γεγονός και μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή - περνά μέσα από την κοινωνία μας. Κατά κάποιο τρόπο, θυμίζει την ιστορία του Hans Christian Andersen, «Τα Νέα Ρούχα του Αυτοκράτορα». Σε αυτή την ιστορία, ο αυτοκράτορας, πιστεύοντας ότι φορούσε ένα ένδυμα ιδιαίτερης ομορφιάς που δεν ήταν αντιληπτό στον αγενή ή στον μη καλλιεργημένο, παρέλασε γυμνός μέσα από την πόλη του εν μέσω των ζητωκραυγών των αυλικών και των πολιτών που δεν ήθελαν να χάσουν τη θέση τους ή την φήμη τους. Πολλοί θεατές στη σύγχρονη τρανσέξουαλ παρέλαση, γνωρίζοντας ότι μια δυσφημημένη άποψη είναι ό,τι το χειρότερο σήμερα, φοβούνται επίσης να αναγνωρίσουν αυτό το φαινόμενο ως μια παρανόηση. 


https://d3n8a8pro7vhmx.cloudfront.net/meusa/pages/1415/attachments/original/1432699600/Jesus_NYC_Pride_2014.jpg?1432699600

 Βλάσφημο σύνθημα σε παρέλαση gay pride.

Από την πλευρά μου, προσπαθώ να είμαι εκείνο το αγόρι στο παραμύθι μεταξύ των παρευρισκομένων που δείχνει τι είναι πραγματικό. Το κάνω όχι μόνο επειδή η αλήθεια έχει σημασία, αλλά και επειδή παραβλέπεται μέσα από τη διασημότητα του Bruce Jenner και της φωτογραφίας της Annie Leibovitz. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τους γονείς τους οποίους κανένας – ούτε οι γιατροί, ούτε τα σχολεία, ούτε καν οι εκκλησίες - θα βοηθήσουν στο να σώσουν τα παιδιά τους από αυτές τις περίεργες αντιλήψεις ότι είναι transgendered και τις προβληματικές ζωές που αυτές τις έννοιες φέρνουν. Αυτοί οι νέοι τώρα ξεπερνούν κατά πολύ τον τύπο του transgender του Bruce Jenner. Αν και μπορούν να ενθαρρυνθούν από τη δημόσια υποδοχή του Jenner, αυτά τα παιδιά γενικά έχουν ιδέα για το φύλο τους όχι μέσω ερωτικών ενδιαφερόντων αλλά μέσω μιας ποικιλίας νεανικών ψυχοκοινωνικών συγκρούσεων και ανησυχιών. 

 http://theolivebranchreport.com/wp-content/uploads/2015/06/Brazil-Pride-300x300.jpg


 Χλευασμός της σταύρωσης του Κυρίου σε παρέλαση  gay pride. Οι φωτογραφίες αυτού του προσβλητικού είδους κατά της χριστιανικής πίστης δεν είναι χριστιανοφοβία;

Πρώτον, ας εξετάσουμε τη βασική παραδοχή της σύγχρονης αυτής παρέλασης: την ιδέα ότι η αλλαγή του φύλου είναι δυνατή. Κάτι τέτοιο, όπως και στην ιστορία του αυτοκράτορα, είναι ξεκάθαρα, απλά ψευδές. Οι transgendered άνδρες δεν γίνονται γυναίκες, ούτε οι transgendered γυναίκες γίνονται άντρες. Όλοι (συμπεριλαμβανομένου και του Bruce Jenner) γίνονται γυναικοποιημένοι άνδρες ή ανδροποιημένες γυναίκες, πλαστά αντίγραφα ή απομιμήσεις του φύλου με το οποίο «αναγνωρίζουν» τον εαυτό τους. Εδώ βρίσκεται το προβληματικό τους μέλλον.

Όταν «η θλίψη και οι φωνές σβήσουν», θα αποδειχθεί πόσο ούτε εύκολο ούτε σοφό είναι ζουν σε ένα παραποιημένο ένδυμα φύλου. Η πιο εμπεριστατωμένη παρακολούθηση των ανθρώπων που «ανακατασκευάζουν» το φύλο, - σε βάθος χρόνου πάνω από τριάντα χρόνια και που διεξήχθη στη Σουηδία, όπου η κουλτούρα εκεί υποστηρίζει έντονα τους transgendered - τεκμηριώνει τη διανοητική τους διαταραχή. Δέκα έως δεκαπέντε χρόνια μετά τον χειρουργικό «επανακαθορισμό», ο ρυθμός αυτοκτονίας αυτών που είχαν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση επανακαθορισμού φύλου αυξήθηκε είκοσι φορές σε σύγκριση με τους αντίστοιχους συνομηλίκους.

Πώς να Αντιμετωπίσετε τη Δυσφορία Φύλου

Πως λοιπόν, πρέπει να κατανοήσουμε αυτό το θέμα σήμερα; Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε ψυχικό φαινόμενο, αυτό που έχει ζωτική σημασία είναι να επισημανθεί το θεμελιώδες χαρακτηριστικό του και στη συνέχεια να αναγνωριστούν οι πολλοί τρόποι με τους οποίους αυτό το χαρακτηριστικό μπορεί να εκδηλωθεί.


Το κεντρικό ζήτημα με όλα τα transgender θέματα είναι ότι αποτελεί μια υπόθεση - την υπόθεση ότι η σεξουαλική φύση του ατόμου δεν είναι ευθυγραμμισμένη με το βιολογικό του φύλο. Αυτή η προβληματική υπόθεση συμβαίνει με διάφορους τρόπους και αυτές οι διακρίσεις που κάνει καθορίζουν τον τρόπο διαχείρισης και αντιμετώπισης της.

Με βάση τα φωτογραφικά στοιχεία μπορεί κανείς να φανταστεί ότι ο Bruce Jenner συμπεριλαμβάνεται στην ομάδα εκείνων των ανδρών που έρχονται καταλήγουν στην διαταραγμένη υπόθεσή τους, διότι διεγείρονται σεξουαλικά από την εικόνα των ίδιων των γυναικών. Θα μπορούσε να αντιμετωπίσει αυτήν την λανθασμένη διέγερση με ψυχοθεραπεία και φάρμακα. Αντ’ αυτού, αποφάσισε να πάει σε χειρουργούς που έκαναν επάνω του ό,τι ήθελε. Άλλοι έχουν ήδη σχολιάσει τη στερεοτυπική του καρικατουρίστικη εικόνα για τις γυναίκες ως διακοσμημένα «μωρά» («ανυπομονώ να φοράω βερνίκι νυχιών μέχρι να ξεφτίσει», είπε στην Diane Sawyer) - μια άποψη που φυσικά εξευτελίζει τις φεμινίστριες - και την περίεργη αίσθησή του ότι μόνο τα συναισθήματα, όχι τα γεγονότα, έχουν σημασία εδώ.

Ελπίζω ωστόσο, για δικό του καλό, ότι θα λάβει τακτική, προσεκτική παρακολούθηση, καθώς η ψυχική του γαλήνη στο μέλλον είναι αμφίβολη. Άνδρες που θα εμφανίσουν παρόμοια συναισθήματα και προθέσεις θα πρέπει να αντιμετωπίζονται για αυτά τα συναισθήματα και όχι να ενθαρρύνονται να υποστούν σωματικές αλλαγές. Υπάρχουν ομαδικές θεραπείες (group therapies) που είναι διαθέσιμες γι’ αυτούς.

Τα περισσότερα νεαρά αγόρια και κορίτσια που αρχίζουν να θέλουν επανακαθορισμό του φύλου είναι εντελώς διαφορετικά από τον Jenner. Δεν έχουν κανένα ερωτικό ενδιαφέρον που να τους οδηγεί. Αντίθετα, καταλήγουν σε αυτή την σκέψη μέσω ψυχοκοινωνικών ζητημάτων – συγκρούσεων σχετικά με τις προοπτικές, τις προσδοκίες και τους ρόλους που θεωρούν ότι συνδέονται με το δεδομένο φύλο τους - και υποθέτουν ότι η «αλλαγή φύλου» θα τα διευκολύνει ή θα τα επιλύσει.

Το θλιβερό γεγονός είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους νέους δεν βρίσκουν θεραπευτές πρόθυμους να τους αξιολογήσουν και να τους καθοδηγήσουν με τρόπους που θα τους επιτρέψουν να επεξεργαστούν τις συγκρούσεις τους και να διορθώσουν τις υποθέσεις τους. Μάλλον, αυτοί και οι οικογένειές τους βρίσκουν μόνο «συμβούλους φύλου» που τους ενθαρρύνουν στις κακές υποθέσεις σχετικά με το φύλο.

Εκείνοι με Δυσφορία Φύλου Χρειάζονται Φροντίδα με Βάση Επιστημονικά Στοιχεία


Υπάρχουν αρκετοί λόγοι για αυτή την απουσία συνοχής στο σύστημα ψυχικής υγείας. Σημαντικός λόγος είναι το γεγονός ότι η κυβέρνηση (και η κεντρική, αλλά και οι ομοσπονδιακές κυβερνήσεις) επιδιώκει ενεργά να μπλοκάρει τυχόν θεραπείες που μπορούν να ερμηνευθούν ότι αμφισβητούν τις υποθέσεις και τις επιλογές των transgendered νέων. "Στο πλαίσιο της αφοσίωσής μας στην προστασία της νεολαίας της Αμερικής, αυτή η κυβέρνηση υποστηρίζει τις προσπάθειες να απαγορευτεί η χρήση της θεραπείας μετατροπής για ανηλίκους", είχε δηλώσει η Valerie Jarrett, ανώτερος σύμβουλος του Obama.

Σε δύο πολιτείες, σε κάποιον γιατρό που θα εξετάσει το ψυχολογικό ιστορικό ενός transgendered αγοριού ή κοριτσιού, αναζητώντας μια λύση, μπορεί να του αφαιρεθεί η άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος. Αντίθετα, ένας τέτοιος γιατρός δεν τιμωρείται αν ξεκινήσει σε έναν τέτοιο ασθενή ορμόνες που θα εμποδίσουν την εφηβεία και θα μπορούσαν να κλονίσουν την ανάπτυξη.

Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι η δημόσια έκκληση συνολικά ο τομέας της επιστήμης - βιολογική και θεραπευτική επιστήμη – να εξετάσει τα πραγματικά αποτελέσματα αυτών των προσπαθειών που «στηρίζουν» το transgendering. Παρόλο που πολλά προέρχονται από ένα σπάνιο "intersex" («μεσοφυλικό») άτομο, κανένα στοιχείο δεν υποστηρίζει τον ισχυρισμό ότι άνθρωποι όπως ο Bruce Jenner έχουν βιολογική πηγή για τις transgender υποθέσεις τους. Πολλά στοιχεία καταδεικνύουν ότι όπως σε αυτόν και σε πολλούς άλλους, το transgendering είναι ψυχολογικό και όχι βιολογικό.

Στην πραγματικότητα, η δυσφορία φύλου - ο επίσημος ψυχιατρικός όρος για εκείνον που αισθάνεται ότι ανήκει στο αντίθετο φύλο - ανήκει στην οικογένεια παρομοίων διαταραγμένων υποθέσεων για το σώμα, όπως η νευρική ανορεξία και η σωματική δυσμορφική διαταραχή. Η θεραπεία του δεν πρέπει να απευθύνεται στο σώμα, όπως μέσω χειρουργικών επεμβάσεων και ορμονών, περισσότερο από το να αντιμετωπίζουμε έναν ασθενή με ανορεξία που φοβάται μήπως γίνει παχύσαρκος, με λιποαναρρόφηση. Η θεραπεία θα πρέπει να επικεντρωθεί στην προσπάθεια να διορθώσει τον ψευδή, προβληματικό χαρακτήρα της υπόθεσης και να επιλύσει τις ψυχοκοινωνικές συγκρούσεις που την προκαλούν. Με τους νέους, αυτό γίνεται καλύτερα μέσω οικογενειακής θεραπείας.


Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι το ίδιο το meme. Η ιδέα ότι το φύλο είναι «ρευστό» και ένα θέμα «ανοιχτό στην επιλογή» ξεκινά αδιαμφισβήτητα μέσα από την κουλτούρα μας και αντανακλάται παντού στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στον κινηματογράφο, στο σχολείο και σε πολλές ιατρικές κλινικές. Έχει λάβει χαρακτηριστικά όπως μια σέκτα, τη δική του ειδική γλώσσα, chat rooms στο διαδίκτυο που παρέχουν εύκολες απαντήσεις σε νέους προσήλυτους και κλαμπ για εύκολη πρόσβαση σε φορέματα και στυλ που υποστηρίζουν την «αλλαγή φύλου». Κάνει μεγάλες ζημιές σε οικογένειες, εφήβους και παιδιά και πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια γνώμη χωρίς καμία βιολογική βάση όπου και αν εμφανίζεται.

Αλλά ετοιμαστείτε και «ζώστε την οσφύ σας» αν πρόκειται να αντιμετωπίσετε αυτό το θέμα. Τίποτα δεν είναι πιο κολασμένα άγριο από ένα κεκτημένο συμφέρον που μεταμφιέζεται ως ηθική αρχή.

Ο Paul McHugh, MD, είναι καθηγητής Ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Johns Hopkins και πρώην επικεφαλής ψυχίατρος στο νοσοκομείο Johns Hopkins. Είναι ο συγγραφέας του “The Mind Has Mountains:Reflections on Society and Psychiatry” (Το Μυαλό έχει Όρη: Σκέψεις για την Κοινωνία και την Ψυχιατρική).

* Τα memes (εκ του ελληνικού ‘μιμούμαι’) είναι μια εικόνα, ένα video, ένα ατυχές περιστατικό, ένα αστείο, μια συμπεριφορά ή ένα στυλ που εξαπλώνεται ραγδαία από άνθρωπο σε άνθρωπο διαδικτυακά, χωρίς τελικά να θυμάται κανείς πως ξεκίνησε. 

Πηγή: redskywarning.blogspot.gr

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Father Hanna spat on and insulted by Jewich settlers in J'lem.

Father Atallah Hanna, Archbishop of the Palestinian Orthodox Church in Occupied Jerusalem, was exposed last Tuesday evening to a spitting and verbal attack by Jewish students in the Old City of Occupied Jerusalem.

A statement has been released on his official Facebook page deploring the assault and settlers’ ongoing offensive and aggressive practices against the Christian clergy in Jerusalem.

Father Hanna was assaulted after he left the Church of the Flagellation in the Muslim Quarter of the Old City on his way to the Patriarchate, according to the statement.

He was spit on and verbally attacked by male and female students of a Jewish religious school in the Old City.

“They were more than 20 people, and they started spitting first and then cursing. They shouted vulgar remarks at the Reverend Archbishop and insulted the Holy Cross and the Christian faith,” the statement said.

“Some Palestinian young men in the area provided protection for the Archbishop and prevented the fanatics from physically assaulting him,” the statement added.

For his part, Father Hanna on Wednesday denounced what had happened with him in the Old City, stressing that “no power in the world can uproot the Palestinians from their holy land.”

“Such blind extremism and hatred will only increase our ties with our holy city, which is our spiritual and national capital and an incubator for our most important holy sites,” he said.

Πηγή: Read more at
https://english.palinfo.com/28554
@Copyright The Palestinian Information Center

Εβραίοι φοιτητές έφτυσαν και επιτέθηκαν λεκτικά τον Αρχιεπίσκοπο της χριστιανικής εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ.


http://www.offtherecord.net.gr/wp-content/uploads/2017/09/1299509811.jpg

Ο πατέρας Atallah Hanna, Αρχιεπίσκοπος της Παλαιστινιακής Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κατεχόμενη Ιερουσαλήμ, εκτέθηκε την περασμένη Τρίτη το βράδυ σε φτυσίματα και λεκτική επίθεση εβραίων φοιτητών στην Παλιά Πόλη της Κατεχόμενης Ιερουσαλήμ, μεταδίδει το The Palestinian Information Center.

Έχει δημοσιευθεί μια δήλωση στην επίσημη σελίδα του στο Facebook η οποία εκφράζει τη λύπη του για τις συνεχιζόμενες προσβλητικές και επιθετικές πρακτικές των επιθέσεων των εποίκων εναντίον του Χριστιανικού κλήρου στην Ιερουσαλήμ.

Ο πατέρας Hanna δέχτηκε επίθεση αφού έφυγε από την Εκκλησία στην Μουσουλμανική συνοικία της Παλαιάς Πόλης στο δρόμο προς το Πατριαρχείο, σύμφωνα με τη δήλωση.

Τον έφτυσαν και του επιτέθηκαν λεκτικά άντρες και γυναίκες φοιτητές μιας εβραϊκής θρησκευτικής σχολής στην Παλιά Πόλη.

“Ήταν περισσότεροι από 20 άνθρωποι, και άρχισαν να φτύνουν πρώτα και στη συνέχεια να φωνάζουν. Φώναζαν χυδαία σχόλια στον Αρχιεπίσκοπο και προσέβαλλαν τον Τίμιο Σταυρό και τη Χριστιανική πίστη”, ανέφερε η δήλωση.

“Κάποιοι Παλαιστίνιοι νέοι στην περιοχή παρείχαν προστασία στον Αρχιεπίσκοπο και εμπόδισαν τους φανατικούς να του επιτεθούν σωματικά”, πρόσθεσε η δήλωση.

Από την πλευρά του, ο πατέρας Hanna καταδίκασε την Τετάρτη αυτό που του είχε συμβεί στην Παλιά Πόλη, τονίζοντας ότι “καμία εξουσία στον κόσμο δεν μπορεί να ξεριζώσει τους Παλαιστίνιους από την αγία τους γη”.

“Αυτός ο τυφλός εξτρεμισμός και το μίσος θα αυξήσουν μόνο τους δεσμούς μας με την ιερή πόλη μας, η οποία είναι η πνευματική και εθνική μας πρωτεύουσα και ένα εκκολαπτήριο για τους σημαντικότερους ιερούς τόπους μας”, δήλωσε.

Πηγή: offtherecord.net.gr

Σαν σήμερα το 1912 ο ελληνικός στρατός πετάει για Μακεδονία.


http://1.bp.blogspot.com/-NOZFjBevEsY/Uk3FYMXQMzI/AAAAAAAAKZ0/7QvIEb1bloQ/s640/1601.jpg

Η περιοχή του Ολύμπου και της Ελασσόνας, αν και είχε μεγάλη δράση με αρματωλούς, δεν έπαιξε κυρίαρχο ρόλο στην επανάσταση του 1821, επειδή ήταν κοντά στη Λάρισα και στη Θεσσαλονίκη, όπου υπήρχαν πολλές τουρκικές δυνάμεις. Άδοξο τέλος είχαν και οι επαναστάσεις του 1822, του 1833 και του 1854. Καλύτερο αποτέλεσμα είχε η επανάσταση του 1878, που εκδηλώθηκε ταυτόχρονα στον Όλυμπο, τον Κίσσαβο και το Πήλιο.

Όμως στο συνέδριο του Βερολίνου την ίδια χρονιά, δόθηκε στην κυριαρχία της Ελλάδας όλη η Θεσσαλία εκτός της περιοχής της Ελασσόνας και του Ολύμπου, που παρέμειναν υπό τουρκική κυριαρχία μέχρι την απελευθέρωση της Ελασσόνας από τον Ελληνικό στρατό στις 6 Οκτωβρίου 1912. Ήταν η πρώτη ελληνική πόλη που ελευθερώθηκε με την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων.

Ταυτόχρονα ο Ελληνικός Στρατός απελευθέρωνε και την Δεσκάτη. Στον πόλεμο του 1897 οι Δεσκατιώτες βοήθησαν κυρίως με τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με κινήσεις των Τούρκων, ενέργεια για την οποία τιμωρήθηκαν σκληρά απ' αυτούς, με λεηλασία των σπιτιών τους, εκτοπισμό και φυλάκιση των κατοίκων. Η Δεσκάτη γιορτάζει σήμερα μαζί με την Ελασσόνα την ελευθερία της από τον τουρκικό ζυγό. Μέχρι την 5 Οκτωβρίου του 1912, το σύνορο της ελεύθερης Ελλάδας βρισκόταν στο όρος Τρέτιμος. Εκεί έπεσε μαχόμενος ο λοχαγός Μανουσάκης (προτομή του οποίου υπάρχει στην κεντρική πλατεία της Δεσκάτης) στις 7/10/1912.

Πηγή: stoxos.gr

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

'They just keep firing and firing' - video captures Las Vegas shooting

Ακολουθεί βίντεο με την ένοπλη επίθεση μουσουλμάνου ισλαμιστή. Προσοχή σκληρές εικόνες ακατάλληλο βίντεο για κάτω των 18, βλέπετε με δική σας ευθύνη.

ΝΕΑ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΟΥΣ ΛΑΣ ΒΕΓΚΑΣ «ΜΟΝΑΧΟΛΥΚΟΣ» ΙΣΛΑΜΙΣΤΗΣ ΑΦΗΣΕ ΠΙΣΩ ΤΟΥ 50 ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΕΚΡΟΥΣ

«Μοναχόλυκος» ελεύθερος σκοπευτής σκόρπισε τον θάνατο σε συναυλία στο Λας Βέγκας. Ο δράστης σημάδευε και σκότωνε ανθρώπους από τον 32ο όροφο ξενοδοχείου απέναντι από τον χώρο της συναυλίας.

Πάνω από 20 είναι οι νεκροί και τουλάχιστον 100 οι τραυματίες από την ένοπλη επίθεση σε συναυλία κάντρι μουσικής στο Λας Βέγκας.

 

Πηγή: Στόχος

BREAKING! TERRORIST SHOOTING IN MANDALAY BAY, LAS VEGAS *Compilation 2017*

Ακολουθεί βίντεο με την ένοπλη επίθεση του μουσουλμάνου ισλαμιστή στο Λάς Βέγκας με θύματα 20 νεκρούς και περίπου 100 τραυματίες, στο όνομα του αλλάχ. Προσοχή σκληρές εικόνες, το βίντεο είναι ακατάλληλο για κάτω των 18 ετών βλέπετε με δική σας ευθύνη.

Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Νικηταράς.


http://3.bp.blogspot.com/-H3BLJHiPRH4/UUygUj6r0FI/AAAAAAAABW4/8TFgKrZSeZk/s1600/302.jpg

 Από τους ελάχιστους αγνούς ήρωες της Εθνικής Επανάστασης του 1821. Δεν έπαιρνε μερίδιο από το πλιάτσικο, δεν έλαβε κανένα υλικό ώφελος από τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, φυλακίστηκε άδικα, βασανίστηκε από ελληνικά χέρια, τυφλώθηκε από το ζάχαρο που του χειροτέρεψε από τα μαρτύρια στα χέρια των δεσμοφυλάκων του, τον έδερναν καθημερινώς, η κόρη του παραφρόνησε όταν τον είδε μετά την αποφυλάκιση του με τα αίματα ξεραμένα στα ρούχα και τα γένια του, μέχρι το τέλος της ζωής της τραγουδούσε το στιχάκι, ''τί ωραία  που του πάνε τα κόκκινα''. Του έδωσε το ελληνικό κράτος άδεια ζητιάνου για μία ή δύο μέρες την εβδομάδα έξω από το ναό της Ευαγγελίστριας του Πειραιώς και έφυγε από τον απατεώνα αυτό κόσμο ξεχασμένος, τυφλός και απόλυτα φτωχός. Πέθανε όπως πεθαίνουν οι αληθινοί Ήρωες. Πέθανε σωματικά αλλά ιστορικά είναι το ζωντανό αιώνιο παράδειγμα των γνήσιων αγωνιστών.
 
Σεπτέμβριο του 1849 φεύγει από την ζωή ο Ήρωας του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνας, Νικηταράς ο Τουρκοφάγος, ο άνθρωπος που πολλάκις διεκρίθη για τον Ηρωισμό του και την Ιερά Μανία με την οποία πολεμούσε υπέρ Πίστεως και Πατρίδος. Προδομένος και παραμελημένος, όπως πολλοί μεγάλοι άνδρες μέχρι σήμερα -, από το ελλαδικό και τότε νεοσύστατο, αλλά πάντα υπό κατοχή - κράτος, ο Νικηταράς έφτασε μέχρι του σημείου να καταστεί ζητιάνος και τυφλός από τις διώξεις που του επεφύλαξε η κυβέρνηση του Βασιλέα Όθωνα.

Ο Νικηταράς φυλακίστηκε το 1839 με την ανυπόστατη κατηγορία ότι επιθυμούσε την αντικατάσταση του Όθωνα από έναν Ρώσο πρίγκιπα. Παρέμεινε στην φυλακή επί 18 μήνες όπου και έχασε την όραση του από τα βασανιστήρια και το ζάχαρο από το ποίο έπασχε. Στην συνέχεια του δόθηκε μία «άδεια επαιτείας», ώστε να μπορεί να ζητιανεύει στον ναό της Ευαγγελίστριας κάθε Παρασκευή. Μετά το 1843 του δόθηκε μία πενιχρή σύνταξη, η οποία δεν αρκούσε καν για να του εξασφαλίσει την αξιοπρεπή διαβίωση.

Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρία στις 18 Οκτωβρίου του 1818 και στις 23 Μαρτίου του 1821 εισήλθε στην Καλαμάτα μαζί με τους άλλους στρατιωτικούς αρχηγούς, σε μία από τις πρώτες πράξεις της Επαναστάσεως. Πήρε μέρος στην Μάχη του Βαλτετσίου και την Μάχη των Δολιανών όπου με μία ισχνή δύναμη 200 ανδρών κατάφερε να αποκρούσει χιλιάδες τούρκων, κερδίζοντας έτσι το προσωνύμιο του Τουρκοφάγου. Οι συγκεκριμένες μάχες αποτέλεσαν το ουσιαστικό προοίμιο της Άλωσης της Τριπολιτσάς που αποτέλεσε σταθμό για την εδραίωση και την εξέλιξη της Επανάστασης του 1821, στην οποία όχι μόνο πήρε μέρος ο Νικηταράς, αλλά και διακρίθηκε.

Στις 26 Ιουλίου του 1822 οι τούρκοι αρχίζουν να μπαίνουν στα στενά των Δερβενακίων και η θηριώδης σε μέγεθος στρατιά του Δράμαλη απειλεί να πνίξει την Επανάσταση. Μετά από λίγο άρχισαν να δέχονται πυρά από τον Αντώνη Κολοκοτρώνη και τους άνδρες του. Εν τέλει οπισθοχώρησαν και αποφάσισαν να πάρουν το πέρασμα προς τον Άγιο Σώστη. Όμως ο Νικηταράς και ο Παπαφλέσσας είχαν ήδη ειδοποιηθεί και βρίσκονταν στην περιοχή. Η τουρκική πομπή βρέθηκε περικυκλωμένοι και υπό διασταυρούμενα πυρά. Από τα ανατολικά βρισκόταν ο Νικηταράς και ο Παπαφλέσσας και από τα δυτικά οι άνδρες του Αντώνη Κολοκοτρώνη. Οι τούρκοι πέφτουν ενώπιον της Ιεράς Μανίας των Ελλήνων που πολεμάνε για Πατρίδα, Πίστη και Ελευθερία. Η νύχτα έσωσε τους τούρκους, οι οποίοι μέχρι εκείνη την ώρα είχαν μετρήσει ήδη 4500 νεκρούς και η στρατιά του Δράμαλη διασπάστηκε με λίγους να καταφέρνουν να φτάσουν στην Κόρινθο και το κύριο μέρος του στρατεύματος να επιστρέφει στην Τίρυνθα.

Δύο μέρες μετά στις 28 Ιουλίου ο Δράμαλης επεχείρησε δεύτερη φορά να φτάσει στην Κόρινθο, όμως γνώρισε και άλλη μία πανωλεθρία, μικρότερης βέβαια εμβέλειας και εν τέλει αποκλείστηκε στην Κόρινθο, όπου βρήκε το αρμόζον τέλος του μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της στρατιάς του, υποκύπτοντας στην πείνα και τις αρρώστιες. Σε κεντρική μορφή της Μάχης των Δερβενακίων αναδείχθηκε ο Νικήτας Σταματελόπουλος, ο επονομαζόμενος και Νικηταράς ο Τουρκοφάγος. Στην μάχη αυτή σύμφωνα με ιστορικές πηγές έσπασε τρία σπαθιά κατά τη διάρκεια της μάχης, σκοτώνοντας τούρκους, ενώ στο τέλος της μάχης το χέρι του είχε αγκυλωθεί και δεν άφηνε με κανέναν τρόπο το σπαθί.
 
http://i0.wp.com/messiniapress.gr/wp-content/uploads/2016/09/%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%84%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%82.jpg?w=800
 
 Το σπίτι του ήρωα Νικηταρά. Τα σχόλια δικά σας...
 
Αυτό το σπαθί υπήρξε και ο τελευταίος πλειοδότης όταν το, στην πραγματικότητα πάντοτε ανελεύθερο, ελλαδικό κράτος έβαλε σε πλειστηριασμό το σπίτι του Ήρωα Νικηταρά, ο οποίος πέθανε πάμπτωχος. Στις 24 Ιουλίου 1825 ένα έγγραφο έθετε την ελευθερία του Έθνους στην δικαιοδοσία της Μεγάλης Βρετανίας. Αυτό το έγγραφο δεν το υπέγραψαν ο Υψηλάντης και ο Νικηταράς. Ο μεν πρώτος τέθηκε γρήγορα στο περιθώριο και ο δεύτερος είχε την μοίρα που προαναφέραμε. Η εποχή της ξενοκρατίας είχε ξεκινήσει και κρατάει μέχρι τις μέρες μας.

Πηγή: stoxos.gr

Φονική επίθεση στη Μασσαλία.

Ο άντρας που έκανε την επίθεση με μαχαίρι κατά δύο άλλων αντρών στην Μασσαλία, φώναξε "ο Θεός είναι μεγάλος," (δηλ. ''αλλάχ ού άκμπαρ''), σύμφωνα με αστυνομική πηγή.

Νωρίτερα έγινε γνωστό ότι ο Γάλλος υπουργός των Εσωτερικών δημοσιοποίησε με ανάρτησή του στο Twitter ότι μεταβαίνει στην Μασσαλία μετά το περιστατικό της θανάσιμης επίθεσης με μαχαίρι, στον σιδηροδρομικό σταθμό.

Στο μεταξύ, πηγή της γαλλικής αστυνομίας επιβεβαίωσε ότι ένας άντρας πυροβολήθηκε από τις στρατιωτικές δυνάμεις, αφού προηγουμένως μαχαίρωσε θανάσιμα έναν άλλον άντρα στον σιδηροδρομικό σταθμό της Μασσαλίας
 
Πηγή: stoxos.gr

Russian orthodox angelic song!


Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου: Περί ησυχίας. ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ (Περί διαφοράς και διακρίσεως ησυχιών).

Κλίμαξ"
ΛΟΓΟΣ ΕΙΚΟΣΤΟΣ ΕΒΔΟΜΟΣ
Περί ησυχίας
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ
(Περί διαφοράς και διακρίσεως ησυχιών)


1. Σε κάθε επιστήμη και τέχνη, όπως το γνωρίζουν όλοι, παρατηρούνται διαφορές στις απόψεις και τις θελήσεις. Διότι δεν μπορούν όλοι να κατακτήσουν το τέλειο, είτε διότι υστερούν στον ζήλο είτε διότι στερούνται δυνάμεως. Υπάρχουν λοιπόν άνθρωποι πού εισέρχονται σ΄ αυτόν τον λιμένα ή καλύτερα το πέλαγος ή ίσως στον βυθό, επειδή δεν μπορούν να κυβερνήσουν το στόμα τους και επειδή συνήθισαν στην σωματική αργία. Και άλλοι διότι είναι ασυγκράτητοι στον θυμό και δεν μπορούν να κυβερνήσουν το στόμα τους και επειδή συνήθισαν στην σωματική αργία. Και άλλοι διότι είναι ασυγκράτητοι στον θυμό και δεν μπορούν οι ταλαίπωροι να τον συγκρατήσουν, όταν ζουν μαζί με πλήθος ανθρώπων.

Άλλοι από ιδιορρυθμία μάλλον, παρά από καθοδήγησι άλλου, νομίζοντας υπερήφανα ότι θα κατορθώσουν να το διαπλεύσουν αυτό το πέλαγος. Άλλοι επειδή δεν μπορούν να εγκρατεύωνται ζώντας μέσα σε άφθονα υλικά αγαθά. Άλλοι για να προοδεύσουν περισσότερο με την απομονωμένη αυτή ζωή. Άλλοι για να τιμωρήσουν αφανώς τον εαυτό τους για τις αμαρτίες τους. Και άλλοι για να αποκτήσουν δόξα. Υπάρχουν όμως και μερικοί άλλοι -«εί άρα και ελθών ο Υιός του ανθρώπου ευρήσει τοιούτους επί της γης» (πρβλ. Λουκ. ιη΄ 8)- οι οποίοι συνεζεύχθησαν την οσία αυτή, δηλαδή την ησυχία, από τρυφή και από δίψα της αγάπης και της γλυκύτητος του Θεού. Και δεν το έκαναν αυτό, παρά αφού προηγουμένως διεζεύχθησαν κάθε είδους ακηδία. Διότι η σχέσις με την ακηδία στην ησυχαστική ζωή υπολογίζεται ως πορνεία.
 
2. Σύμφωνα με την μικρή γνώσι πού μου εδόθηκε, σαν άσοφος αρχιτέκτων ελάξευσα κλίμακα αναβάσεως, και καθένας ησυχαστής ας βλέπη σε ποια βαθμίδα ευρίσκεται: Ξεκίνησε από ιδιορρυθμία ή για την δόξα των ανθρώπων ή για την πολυλογία του ή για τον ασυγκράτητο θυμό του ή για την πολλή του προσπάθεια ή για να εξοφλήση τις αμαρτίες του ή για να προοδεύση περισσότερο ή για να αυξήση το πύρ του θείου έρωτος; Αυτούς που ανέφερα τελευταίους θα είναι στις πρώτες βαθμίδες, και αυτούς που ανέφερα πρώτους, στις τελευταίες. Και οι επτά πρώτες βαθμίδες είναι εργασίες του παρόντος αιώνος, ο οποίος διακρίνεται για τις επτά ημέρες της εβδομάδος -άλλες εργασίες από αυτές είναι δεκτές από τον Θεόν και άλλες απαράδεκτες- ενώ η ογδόη βαθμίδα είναι φανερό ότι υποδηλώνει τον μέλλοντα αιώνα.
 
3. Να παρατηρής, ω μοναχέ ολομόναχε, τις ώρες που βγαίνουν τα θηρία, ειδεμή δεν θα κατορθώσης να στήνης τις κατάλληλες παγίδες. Εάν απομακρύνθηκε τελείως αυτή που πήρε το διαζύγιο, δηλαδή η ακηδία, είναι περιττή η εργασία. Εάν όμως ξεπροβάλλη ακόμη με θράσος, τότε δεν γνωρίζω πώς θα ασκήσω την ησυχία. Γιατί άραγε δεν ανεδείχθησαν τόσοι φωστήρες ανάμεσα στους οσίους Ταβεννησιώτες όσοι στους Σκητιώτες[3]; Ο νοών νοείτω, διότι εγώ δεν μπορώ ή μάλλον δεν θέλω να ομιλήσω. Άλλοι ζουν μέσα στον βυθό της ησυχίας ολιγοστεύοντας τα πάθη, άλλοι ψάλλοντας και τον περισσότερο καιρό «τη προσευχή προσκαρτερούντες», και άλλοι αφοσιωμένοι στην θεωρία. (Ποιοι είναι αυτοί;) Ας δοθή απάντησις, αφού ληφθή υπ΄ όψιν η διάταξις της προηγουμένης κλίμακος. Όποιος μπορεί να το δεχθή και να το κατανοήση, ας το κατανοήση με την βοήθεια του Κυρίου[4].
 
4. Υπάρχουν ράθυμες ψυχές που ζουν σε Κοινόβια, και επειδή ευρήκαν εκεί πολλές αιτίες για την ραθυμία τους, κατήντησαν σε τελεία απώλεια. Καθώς επίσης και άλλες πού με την συμβίωσι με τους υπολοίπους αδελφούς απέβαλαν την ραθυμία τους. Και αυτό δεν συνέβη μόνο στους πολύ αμελείς, αλλά πολλές φορές και στους επιμελείς, (οι οποίοι έγιναν πιο επιμελείς). Τον ίδιο κανόνα μπορούμε να χρησιμοποιήσωμε και στην ησυχαστική ζωή. Εδέχθηκε πολλούς εκλεκτούς, αλλά τους απεδοκίμασε εξ αιτίας της ιδιορρυθμίας τους και τους απέδειξε φιληδόνους. Εδέχθηκε και άλλους, τους οποίους με τον φόβο και την αγωνία για τα κρίματά τους, τους ανέδειξε αγωνιστικούς και φλογερούς.
 
5. Ας μη τολμήση κανείς να γευθή και ίχνος ακόμη της ησυχίας, εάν ενοχλήται από τον θυμό, την οίησι, την υποκρισία και την μνησικακία, μήπως το μόνο πού θα κερδήση από αυτήν είναι η παραφροσύνη. Όποιος είναι καθαρός από αυτά, αυτός θα καταλάβη το συμφέρον του, αν και νομίζω ότι ούτε αυτός θα το καταλάβη.
 
6. Τα σημάδια και τα στάδια και οι αποδείξεις αυτών που ασκούν με φρόνησι και με σύστημα την ησυχία είναι τα εξής: Νούς ακύμαντος, εξαγνισμένη σκέψις, αρπαγή προς Κύριον, αναπαράστασις των τιμωριών της κολάσεως, επιθυμία σύντομου θανάτου, προσευχή ακόρεστος, καρδία πού δεν κλέπτεται από τους δαίμονας, αφανισμός της πορνείας, άγνοια της προσπαθείας, θάνατος του κόσμου, ανορεξία της γαστριμαργίας, αιτία και αφορμή της θεολογίας, πηγή της διακρίσεως, δάκρυα κατά βούλησιν, απώλεια της πολυλογίας, και απόκτησις οιουδήποτε άλλου πράγματος στο οποίο συνήθως εναντιώνονται τα πλήθη των ανθρώπων. Εκείνων όμως πού ασκούν την ησυχία χωρίς φρόνησι και σύστημα, να ποια είναι η πτωχεία του πλούτου[5]: Αύξησις της οργής, αποθήκευσις της μνησικακίας, μείωσις της αγάπης, απόκτησις της υπερηφανείας, και κάτι άλλο πού το αποσιωπώ[6].
 
7. Επειδή εφθάσαμε στο σημείο αυτό του λόγου, είναι ανάγκη να ομιλήσωμε τώρα και γι΄ αυτούς πού ζουν ως υποτακτικοί. Άλλωστε ο λόγος μας απευθύνεται κυρίως προς αυτούς. Εκείνων λοιπόν πού έχουν συζευχθή «νομίμως και αμοιχεύτως και αμολύντως» την σεμνή και ευπρεπή υποταγή, σημάδια σύμφωνα με τους θεοφόρους Πατέρας είναι τα επόμενα, τα οποία βεβαίως τελειοποιούνται στον καιρό τους, πλήν όμως καθημερινώς παρουσιάζουν συνεχή αύξησι και πρόοδο:
 
Αύξησις της πρώτης ταπεινώσεως πού έδειχναν ως αρχάριοι, μείωσις του θυμού -πώς να μη μειωθή, εφ΄ όσον αδειάζει η ψυχή από την χολή και την πικρία του κακού;- έλλειψις του πνευματικού σκοτισμού, πρόοδος στην αγάπη, απαλλαγή από τα πάθη, λύτρωσις από το μίσος, μείωσις της λαγνείας, προερχομένη από τον αυστηρό έλεγχο, άγνοια της ακηδίας, αύξησις του ζήλου, αγάπη προς την ευσπλαγχνία και τέλος αποξένωσις από την υπερηφάνεια – κατόρθωμα πού όλοι εύχονται να το αποκτήσουν, ολίγοι όμως το αποκτούν. Όταν μία πηγή στερήται ύδατος, δεν αρμόζει να ονομάζεται πηγή. Και αυτό που θέλω να ειπώ εν συνεχεία το καταλαβαίνουν όσοι διαθέτουν νου. (Όποιος δηλαδή δεν έχει αυτιά, ματαίως ονομάζεται υποτακτικός).
 
8. Η ύπανδρος κόρη, που δεν εφύλαξε καθαρή την κοίτη του ανδρός της, εμόλυνε το σώμα της, ενώ η ψυχή που δεν ετήρησε τις υποσχέσεις της εμόλυνε το πνεύμα της. Και στην πρώτη έρχονται σαν συνέπειες: η κατηγορία, το μίσος, τα κτυπήματα, και -το χειρότερο απ΄ όλα- ο χωρισμός από τον άνδρα της. Ενώ στην δευτέρα: μολυσμοί, λήθη του θανάτου, απληστία της κοιλίας, ακράτεια των οφθαλμών, πρόοδος στην κενοδοξία, αχόρταγος ύπνος, σκληροκαρδία, αναισθησία, συσσώρευσις πονηρών λογισμών, αύξησις των συγκαταθέσεων προς αυτούς, αιχμαλωσία της καρδίας, δημιουργία ταραχών, ανυπακοή, αντιλογία, απιστία, απληροφόρητος καρδία, πολυλογία, προσπάθεια και -το χειρότερο απ΄ όλα- η παρρησία, και το ακόμα χειρότερο και πιο αξιολύπητο ή ακατάνυκτος καρδία, την οποία, αν δεν προσέξη κανείς, διαδέχεται η αναλγησία πού είναι μητέρα των δαιμόνων και των πτώσεων.
 
9. Τους ησυχαστάς τους πολεμούν οι πέντε, ενώ τους υποτακτικούς οι τρεις μόνο από τους οκτώ[7]. Εκείνος που ασκεί την ησυχία και πολεμεί ακόμη εναντίον της ακηδίας ζημιώνεται πολύ, διότι τον χρόνο της προσευχής και της θεωρίας τον ξοδεύει στον αγώνα κατά των μεθοδειών και επιθέσεών της.
 
10. Κάποτε, ενώ με είχε κυριεύσει η ραθυμία και σχεδόν εσκεπτόμουν να εγκαταλείψω το κελλί μου, με επισκέφθηκαν μερικοί άνδρες και με εμακάρισαν αρκετά ως ησυχαστή. Ο λογισμός τότε της ραθυμίας ανεχώρησε παρευθύς διωγμένος από την κενοδοξία. Και εθαύμασα πώς ο τρίβολος αυτός δαίμων αντιμάχεται όλα τα άλλα πονηρά πνεύματα!
 
11. Να παρατηρής κάθε ώρα τους ραπισμούς της συζύγου σου, δηλαδή της σαρκός σου, και τους παραρριπισμούς[8] και τις διαθέσεις και τις επιθυμίες, και πώς και προς τα πού κλίνει. Όποιος απέκτησε με την χάρι του Αγίου Πνεύματος γαλήνη, εκείνος δεν αγνοεί το ζήτημα.
 
12. Το αρχικό και πρώτο έργο της ησυχαστικής ζωής είναι η αμεριμνία για όλα τα πράγματα, και τα σημαντικά και τα ασήμαντα, διότι όποιος ανοίξη θύρα στα πρώτα, θα αρχίση οπωσδήποτε να ασχολήται και με τα δεύτερα. Δεύτερο έργο της ησυχαστικής ζωής είναι η ακούραστη προσευχή. Και τρίτο, η άσυλος εργασία της καρδίας, (το να μη βλάπτεται δηλαδή από τους περισπασμούς ή τους δαίμονας). Είναι φύσει αδύνατον σ΄ αυτόν πού δεν έμαθε γράμματα, να διαβάζη τα βιβλία. Περισσότερο όμως αδύνατον είναι σε όσους ησυχαστάς δεν απέκτησαν το πρώτο, να ασκήσουν ορθά τα δύο άλλα.
 
13. Ενώ κάποτε ασκούσα την μεσαία εργασία, (δηλαδή την συνεχή προσευχή), ευρέθηκα ανάμεσα στους μεσαίους, (δηλαδή στους Αγγέλους, οι οποίοι ευρίσκονται μεταξύ Θεού και ανθρώπων)[9]. Και ένας Άγγελος με διεφώτιζε ό,τι εδιψούσα να μάθω, αλλά πάλι είχα τις ίδιες απορίες. Ζητούσα να μάθω πώς ήταν ο Άρχων, (ο Χριστός δηλαδή), προς της ενανθρωπήσεώς Του, αλλά δεν μπορούσε να μου το διδάξη, διότι ούτε του επετρεπόταν. Τον παρακαλούσα πάλι να μου ειπή, πώς και σε ποια μορφή ευρίσκεται τώρα. Και μου απαντούσε: «Με την ίδια μορφή (την θεανθρώπινη), αλλ' όχι με την ίδια φθαρτή ανθρώπινη σάρκα». Εγώ πάλι τον ερωτούσα: «Τι σημαίνει η δεξιά του Αιτίου, (του Πατρός δηλαδή), στάσις και καθέδρα του Χριστού;» «Είναι αδύνατον, μου απαντούσε, να διδαχθή ακοή ανθρώπου αυτά τα μυστήρια». Και εγώ την ώρα αυτή του είπα να με οδηγήση εκεί όπου με είλκυε ο πόθος μου[10]. «Δεν έφθασε ακόμη η ώρα, μου είπε, διότι στερείσαι το πύρ της αφθαρσίας (το οποίο, εννοείται, θα αποκτήσης στην άλλη ζωή)». Όλα αυτά που ανέφερα, αν τα έζησα μαζί με το χώμα, (το σώμα δηλαδή), δεν γνωρίζω∙ αν πάλι χωρίς το χώμα, δεν μπορώ τίποτε να ειπώ.
 
14. Είναι πολύ δύσκολο να αποτινάξη κανείς τον μεσημβρινό ύπνο, και μάλιστα την θερινή περίοδο. Τόσο ίσως μόνο ας μη αφίνη ο ησυχαστής το εργόχειρο.
 
15. Αντελήφθηκα τον δαίμονα της ακηδίας να προπαρασκευάζη και να προετοιμάζη τον δρόμο στον δαίμονα της πορνείας. Αφού δηλαδή δημιουργήση χαύνωσι στο σώμα και το βυθίση στον ύπνο, έρχεται ο δαίμων της πορνείας και μολύνει τόσο έντονα τον ησυχαστή, με τόσο ζωντανές φαντασίες, σαν να ήταν ξυπνημένος. Εάν αντισταθής γενναία στους δαίμονας αυτούς, οπωσδήποτε θα σε πολεμήσουν σκληρά. Και τούτο, για να σε πείσουν ότι δεν κερδίζεις τίποτε, και έτσι να παύσης να αγωνίζεσαι. Τίποτε άλλο όμως δεν φανερώνει την ήττα των δαιμόνων, όσο ο σκληρός πόλεμος που κάνουν εναντίον μας.
 
16. Όταν εξέρχεσαι από το κελλί σου, φύλαγε καλά όσα έχεις συναθροίσει. Διότι, όταν ανοίγη η πόρτα, τα κλεισμένα πτηνά πετούν∙ οπότε δεν θα προέλθη κανένα όφελος από την ησυχία.
 
17. Μία μικρή τρίχα αναστατώνει τον οφθαλμό, και μία μικρή φροντίδα εξαφανίζει την ησυχία. Διότι ησυχία σημαίνει απόθεσις σκέψεων και απάρνησις σπουδαίων και αναγκαίων φροντίδων.
 
18. Όποιος κατέκτησε αληθινά την ησυχία, δεν θα φροντίση πλέον για τις υλικές του ανάγκες, διότι πιστεύει ότι ο Θεός είναι αψευδής στις υποσχέσεις Του.
 
19. Όποιος επιθυμεί να παρουσιάζη καθαρό τον νου του ενώπιον του Θεού και συγχρόνως ταράζεται από διάφορες φροντίδες, ομοιάζει με εκείνον πού έχει σφικτά δεμένα τα πόδια του, και προσπαθεί να βαδίζη γοργά.
 
20. Είναι σπάνιοι εκείνοι που εσπούδασαν και εγνώρισαν πλήρως την κατά κόσμον σοφία. Εγώ νομίζω ότι είναι σπανιώτεροι εκείνοι πού κατέχουν την κατά Θεόν ησυχαστική φιλοσοφία. Εκείνος πού δεν εγνώρισε ακόμη τον Θεόν, είναι ακατάλληλος για την ησυχία και εκτεθειμένος σε πολλούς κινδύνους. Αυτούς που είναι άπειροι τους αποπνίγει η ησυχία, διότι, εφ΄ όσον δεν έχουν γευθή τον Θεόν, ξοδεύουν τον καιρό τους σε αιχμαλωσίες, σε κλοπές (από τον διάβολο), σε ακηδίες και ρεμβασμούς.
 
21. Όποιος εγεύθηκε ολίγο το κάλλος της προσευχής, θα φύγη μακρυά από τα πλήθη των ανθρώπων, όπως ο άγριος όνος. Διότι ποιος άλλος εκτός από αυτήν απήλλαξε τον άγριον όνο από κάθε ανθρώπινη συναναστροφή; (πρβλ. Ιώβ λθ΄ 5).
 
22. Όποιος περιφέρει επάνω του τα πάθη και ζή στην έρημο με αυτά ασχολείται και αυτά προσέχει, όπως μου είπε και μου τα εδίδαξε κάποιος άγιος γέροντας -εννοώ τον Γεώργιο τον Αρσιλαΐτη[11], που και η τιμιότης σου δεν αγνοεί.
 
Αυτός κάποτε εδίδασκε και ποδηγετούσε μία απρόκοφτη ψυχή στην ησυχαστική ζωή. «Παρετήρησα -μου έλεγε- ότι το πρωί την επισκέπτονταν οι δαίμονες της κενοδοξίας και της αισχράς επιθυμίας. Το μεσημέρι, οι δαίμονες της ακηδίας, της λύπης και της οργής. Και το βράδυ, οι φιλόκοπροι και τυραννικοί δαίμονες της αθλίας κοιλίας».
 
23. Ένας υποτακτικός πού είναι πτωχός και ακτήμων, είναι ανώτερος από έναν ησυχαστή πού περισπάται σε υλικές μέριμνες.
 
24. Εκείνος που ασκεί την ησυχία με επίγνωσι και δεν βλέπει το καθημερινό της κέρδος ή δεν έγινε πραγματικός ησυχαστής ή κλέπτεται από την οίησι.
 
25. Ησυχία σημαίνει ακατάπαυση λατρεία του Θεού και παράστασις ενώπιόν Του.
 
26. Ας ενωθή η μνήμη του Ιησού με την αναπνοή σου, και τότε θα γνωρίσης την ωφέλεια της ησυχίας.
 
27. Πτώσις για τον υποτακτικό είναι η επιτέλεσις του ιδίου θελήματος, ενώ για τον ησυχαστή η απομάκρυνσις από την προσευχή.
 
28. Εάν χαίρεσαι για τις επισκέψεις πού έχεις στο κελλί σου, γνώριζε τότε ότι έχεις αφιερωμένο τον καιρό σου στην ακηδία μόνο και όχι στον Θεόν.
 
29. Υπόδειγμα της προσευχής ας σου είναι εκείνη η χήρα πού την αδικούσε ο αντίδικός της (πρβλ. Λουκ. ιη΄ 3). Και πρότυπο της ησυχίας ο μέγας και ισάγγελος ησυχαστής Αρσένιος. Εσύ πού ευρίσκεσαι στην μοναξιά, να ενθυμήσαι την ζωή και τους τρόπους του μεγάλου τούτου ησυχαστού. Και πρόσεξε ότι πολλές φορές έδιωξε μερικούς επισκέπτας, για να μη χάση το μεγαλύτερο.
 
30. Αντελήφθηκα ότι οι δαίμονες πείθουν αυτούς που περιοδεύουν άσκοπα, να επισκέπτωνται συχνότερα τους πραγματικούς ησυχαστάς, για να κατορθώσουν να τους εμποδίσουν έστω και λίγο από το έργο τους. Αυτούς να τους επισημαίνεις, αγαπητέ μου, και να μη διστάζης χάριν της ευσεβείας να λυπής τους ραθύμους. Ίσως από την λύπη αυτή να σταματήσουν τις άσκοπες περιοδείες. Πρόσεξε όμως καλά μήπως, χάριν του σκοπού που αναφέραμε, λυπήσης άδικα καμμία ψυχή που διψά και έρχεται κοντά να αντλήση νερό. Σε κάθε πράγμα σου χρειάζεται ο λύχνος (της διακρίσεως).
 
31. Οι ησυχασταί ή μάλλον όλοι οι μοναχοί πρέπει να ζουν με συνείδησι και εσωτερική συναίσθησι. Εκείνος που τρέχει (στον πνευματικό δρόμο) με πραγματική επίγνωσι, προσπαθεί να συμμορφώνωνται όλα -και οι ενέργειες και τα λόγια και οι σκέψεις και τα διαβήματα και οι κινήσεις- σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου. Αυτός αγωνίζεται με πραγματική συναίσθησι και ενώπιον του Κυρίου. Εάν όμως κλέπτεται σ΄ αυτά τα σημεία, τότε δεν άρχισε ακόμη να ζη ενάρετα.
 
32. «Θα γνωρίσω -λέγει κάποιος- με τον ήχο του ψαλτηρίου το πρόβλημά μου και το θέλημά μου» (πρβλ. Ψαλμ. μη΄ 5), διότι ήταν ακόμη ελλιπής η διάκρισις. Εγώ όμως λέγω ότι θα αναφέρω στον Θεόν με την προσευχή το θέλημά μου, και από εκεί θα περιμένω την πληροφορία.
 
33. Η πίστις είναι το πτερό της προσευχής. Εάν δεν το έχη, «πάλιν είς κόλπον μου αποστραφήσεται» (Ψαλμ. λδ΄ 13). Η πίστις είναι η αδίστακτη στάσις της ψυχής, που δεν κλονίζεται από καμμία εναντιότητα. Πιστός είναι, όχι εκείνος πού έχει την γνώμη ότι όλα είναι δυνατά στον Θεόν, αλλά εκείνος πού πιστεύει ότι θα τα επιτύχη όλα (όσα ζητεί από τον Θεόν).
 
34. Η πίστις είναι αυτή που μας προξενεί τα ανέλπιστα, και τούτο μας το απέδειξε ο ληστής. Μητέρα της πίστεως είναι ο μόχθος και η ευθεία καρδία. Η μία την κάνει αδίστακτη και ο άλλος, (ο μόχθος), την δημιουργεί. Η πίστις είναι η μητέρα των ησυχαστών, διότι, αν δεν πιστεύση κανείς προηγουμένως, πώς θα αρχίση την ησυχαστική ζωή;
 
35. Εκείνος που εδέθηκε και εκλείσθηκε στο δεσμωτήριο, φοβείται ότι θα δικασθή και θα τιμωρηθή. Και αυτός που ησυχάζει στο κελλί του, δημιουργεί μέσα του τον φόβο του Κυρίου. Δεν φοβείται το δικαστήριο ο πρώτος τόσο, όσο ο δεύτερο το βήμα του Κριτού. Ω θαυμάσιε, στην ησυχία σου πρέπει να έχης πολύ φόβο, διότι τίποτε δεν κατορθώνει να εκδιώκει τόσο πολύ την ακηδία.
 
36. Ο ένοχος κοιτάζει συνεχώς πότε θα έλθη στην φυλακή ο κριτής. Και ο πραγματικός εργάτης της ησυχίας κοιτάζει πότε θα έλθη ο Άγγελος (που τον αναγκάση να εξέλθη από το δεσμωτήριο του σώματος). Ο πρώτος φέρει ως δεσμά το φορτίο της λύπης, και ο δεύτερος την πηγή των δακρύων.
 
37. Εάν αποκτήσης την ράβδο της υπομονής, θα σταματήσουν γρήγορα οι κύνες τα αναιδή γαυγίσματά τους. Υπομονή σημαίνει κόπος και αγώνας της ψυχής πού δεν θραύεται και δεν σαλεύεται διόλου από εύλογα ή άλογα κτυπήματα και πλήγματα. Υπομονή σημαίνει αποφασιστική αναμονή καθημερινών θλίψεων. Υπομονητικός σημαίνει αγωνιστής πού δεν πίπτει, και πού με τις πτώσεις ακόμη (πού υπέστη) δημιουργεί την νίκη. Υπομονή σημαίνει εκκοπή των (αμαρτωλών) προφάσεων και προσοχή επί του εαυτού σου.
 
38. Ο εργάτης της αρετής δεν έχει ανάγκη τόσο από τροφή, όσο από υπομονή. Διότι, εάν του λείπη η πρώτη, θα λάβη στέφανο. Αν όμως του λείπη η Δευτέρα, τον περιμένει όλεθρος.
 
39. Ο υπομονητικός άνδρας απέθανε πρίν τον θέσουν στο μνήμα, διότι έκανε μνήμα το κελλί του. Την υπομονή την εγέννησε η ελπίδα και το πένθος, διότι όποιος στερείται αυτά τα δύο, γίνεται δούλος της ακηδίας.
 
40. Πρέπει να γνωρίζη ο παλαιστής του Χριστού, ποιους εχθρούς θα τους καταδιώκη από μακρυά, και ποιους θα αφίνη να παλαίουν μαζί του σώμα προς σώμα. Άλλες φορές η πάλη προξένησε στέφανο, και άλλες φορές η αποφυγή της έκανες τους παλαιστάς αδοκίμους. Αυτά όμως δεν είναι δυνατόν να διδαχθούν με λόγια, διότι δεν γινόμαστε όλοι όμοιοι στα ίδια ζητήματα και με τον ίδιο τρόπο.
 
41. Πρόσεχε άγρυπνα έναν δαίμονα, διότι και αυτός σε πολεμεί ακατάπαυστα, και όταν ίστασαι και όταν μετακινήσαι και όταν κάθεσαι και όταν κινήσαι και όταν πέφτης στο κρεββάτι και όταν προσεύχεσαι και όταν κοιμάσαι[12].
 
42. Μερικοί από αυτούς που ακολουθούν τον δρόμο της ησυχίας, ασχολούνται συνεχώς με την εφαρμογή του λόγου: «Προωρώμην τον Κύριον ενώπιόν μου διαπαντός» (Ψαλμ. ιε΄ 8). Διότι δεν είναι ενός μόνο είδους όλοι οι άρτοι της πνευματικής τροφής του ουρανίου σίτου. Άλλοι ασχολούνται με το: «Εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τάς ψυχάς υμών» (Λουκ. κα΄ 19). Άλλοι με το: «Γρηγορείτε και προσεύχεσθε» (Ματθ. κς΄ 41). Άλλοι με το: «Ετοίμαζε είς την έξοδόν σου τα έργα σου» (Παρμ. κδ΄ 27). Άλλοι με το: «Εταπεινώθην και έσωσέ με» (Ψαλμ. ριδ΄ 6). Μερικοί με το: «Ούκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν» (Ρωμ. η΄ 18). Μερικοί σκέπτονται συνεχώς το: «Μήποτε αρπάση, και ού μη η ο ρυόμενος» (Ψαλμ. μθ΄ 22). Όλοι βεβαίως τρέχουν, ένας όμως από αυτούς παίρνει το βραβείο ακόπως[13].
 
43. Όποιος έχει προοδεύσει, όχι μόνο όταν είναι ξύπνιος, αλλά και όταν κοιμάται, εργάζεται. Έτσι μερικοί και στον ύπνο εξευτελίζουν τους δαίμονας πού έρχονται να τους πειράξουν, και τα ακόλαστα γύναια (που εμφανίζονται στα όνειρά τους) τα συμβουλεύουν να σωφρονισθούν.
 
44. Μη κάθεσαι και αναμένης τους διαφόρους επισκέπτες και μη κάνης καμμία προπαρασκευή, διότι όλη η κατάστασις της ησυχίας είναι απλή και ελευθέρα από δεσμεύσεις.
 
45. Κανείς από εκείνους πού θέλουν να οικοδομήσουν έναν πύργο ή ένα ησυχαστικό κελλί δεν αρχίζει το έργο του, πρίν καθήση και υπολογίση ή ερευνήση με την προσευχή, εάν έχη τις προϋποθέσεις για την ολοκλήρωσι του έργου. Και τούτο, μήπως μετά την κατάθεσι του θεμελίου γίνη περίγελως στους εχθρούς του και εμπόδιο στους άλλους εργάτες, (εφ΄ όσον δεν θα αποτελειώση το έργο του) (πρβλ. Λουκ. ιδ΄ 28).
 
46. Πρόσεξε καλά την γλυκύτητα πού έρχεται (στην ψυχή σου), μήπως έχει δολίως παρασκευασθή από πικρούς ή μάλλον επιβούλους ιατρούς.
 
47. Την νύκτα τον περισσότερο χρόνο να τον αφιερώνης στην προσευχή και τον ολιγώτερο στην ψαλμωδία. Την ημέρα, ανάλογα με τις δυνάμεις σου. Δεν είναι ολίγος ο φωτισμός και η συγκέντρωσις του νου που χαρίζει η ανάγνωσις, εφ΄ όσον πρόκειται για λόγια του Αγίου Πνεύματος, τα οποία οπωσδήποτε καθοδηγούν και διορθώνουν όσους τα μελετούν. Σαν εργάτης και αγωνιστής πού είσαι, να προτιμάς πρακτικά αναγνώσματα, διότι η εφαρμογή αυτών καθιστά περιττές τις άλλες αναγνώσεις.
 
48. Να επιζητής να φωτίζεσαι επάνω στους λόγους της Γραφής, που είναι λόγοι πνευματικής υγείας, με τους κόπους κυρίως παρά με τα βιβλία. Μη μελετάς βιβλία πού περιέχουν ιδέες βαθύτερες και αλληγορικές, πρίν αποκτήσης την απαραίτητη πνευματική δύναμι. Διότι πρόκειται για σκοτεινούς λόγους, οι οποίοι σκοτίζουν τους αδυνάτους.
 
49. Πολλές φορές ένα ποτήρι εφανέρωσε την ποιότητα του οίνου. Ομοίως και ένας λόγος ησυχαστού, σε εκείνους πού διαθέτουν αισθητήρια, εφανέρωσε όλη την εσωτερική του εργασία και κατάστασι.
 
50. Να έχης πάντοτε τον οφθαλμό της ψυχής σου προσηλωμένο στην οίηση και να την επιτηρής. Διότι καμμία άλλη κλοπή (του πνευματικού πλούτου) δεν είναι χειρότερη από την ιδική της κλοπή.
 
51. Εξερχόμενος από το κελλί σου να κάνης οικονομία στην χρήσι της γλώσσης, διότι αυτή γνωρίζει να διασκορπίζη γρήγορα πολλούς καμάτους.
 
52. Να ζης σε κατάστασι απεριεργείας, διότι είναι ικανή η περιέργεια να μολύνη την ησυχία, όσο τίποτε άλλο.
 
53. Στους επισκέπτας να παραθέτης μόνο ό,τι τους είναι αναγκαίο, είτε στο σώμα είτε στην ψυχή. Αν τυχόν είναι σοφώτεροι από εμάς, ας δείξωμε με την σιωπή μας την σοφία μας. Αν όμως ευρίσκωνται στο ίδιο αδελφικό επίπεδο, τότε ας ανοίξωμε ολίγο την θύρα του λόγου. Καλύτερο όμως είναι να τους θεωρούμε όλους ανωτέρους μας.
 
54. Ήθελα να απαγορεύσω τελείως το εργόχειρο και την απασχόλησι στις συνάξεις σε όσους ευρίσκονται σε νηπιακή ακόμη πνευματική κατάστασι. Αλλά με συγκράτησε το παράδειγμα εκείνου, πού όλη την νύκτα εβάσταζε άμμο στο ένδυμά του, (για να συνηθίση να αγρυπνή)[14].
 
55. Καθώς είναι αντίθετες οι διατυπώσεις του δόγματος της ενσάρκου οικονομίας του Ενός της Πανυμνήτου Τριάδος, προς τις διατυπώσεις του δόγματος αυτής της Αγίας και Ακτίστου και Προσκυνητής Τριάδος -όσα αναφέρονται στην Τριάδα σε πληθυντικό αριθμό, στον Χριστό τίθενται σε ενικό και όσα αναφέρονται στην Τριάδα σε ενικό αριθμό, στον Χριστό τίθενται σε πληθυντικό[15]- κατά παρόμοιο τρόπο άλλες είναι οι ασχολίες που αρμόζουν στην ζωή της ησυχίας και άλλες στην ζωή της υπακοής.
 
56. Ο θείος Απόστολος λέγει: «Τις έγνω νούν Κυρίου»; (Ρωμ. ια΄ 34). Και εγώ θα ειπώ: «Ποιος εγνώρισε τον νου ενός ανθρώπου ησυχαστού πού ασκεί την ησυχία πραγματικά, και με το σώμα και με το πνεύμα»;
 
Ισχύς του βασιλέως είναι ο υλικός πλούτος και το πλήθος (των υπηκόων). Ισχύς του ησυχαστού είναι το πλήθος της προσευχής.

___________________________________________________
 
Ι.Μ.Παρακλήτου
 
[3] Οι Ταβεννησιώτες αντιπροσωπεύουν την κοινοβιακή και οι Σκητιώτες την ησυχαστική ζωή του Αιγυπτιακού μοναχισμού.
[4] Οι πρώτοι είναι οι αρχάριοι στην ησυχαστική ζωή, οι δεύτεροι οι προχωρημένοι και οι τρίτοι οι τέλειοι και «θεωρητικοί». Οι τρίτοι ευρίσκονται στην κορυφή της τριβαθμίου αυτής κλίμακος και διαφέρουν κατά πολύ από τους προηγουμένους, διότι αρπάζονται συνεχώς σε ιερές θεωρίες και δεν ασχολούνται πλέον με την ψαλμωδία και το εργόχειρο.
[5] Δηλαδή η πτωχεία της αρετής μέσα στον πλούτο της κακίας.
[6] Πρόκειται μάλλον για την διασάλευσι των φρενών, την διανοητική παράκρουσι. Πιθανόν όμως να πρόκειται για την σαρκική πτώσι ή για την κατακυρίευσι από το πνεύμα της βλασφημίας.
[7] Δηλαδή από τους οκτώ πονηρούς λογισμούς, τους ησυχαστάς τους πολεμούν οι εξής πέντε: της ακηδίας (κατά πρώτο λόγο), της κενοδοξίας, της υπερηφανείας, της λύπης και της φιλαργυρίας. Ενώ τους κοινοβιάτες οι εξής τρεις: της γαστριμαργίας, της πορνείας και της οργής.
[8] «Παραρριπισμοί της σαρκός» λέγονται οι σαρκικές προκλήσεις που αφ΄ ενός μέν είναι εντονώτατες, αφ΄ ετέρου αιφνίδιες, αστραπιαίες και σχεδόν άχρονες (πρβλ. ΙΕ΄ 73 όπου γίνεται λόγος περί «παραρριπισμού του νοός»).
[9] Ό,τι περιγράφεται εδώ αποτελεί εκμυστήρευσι μυστικής εμπειρίας του Αγίου, από τις πιο χαρακτηριστικές της ασκητικής γραμματείας, η οποία έλαβε χώρα, ενώ αυτός είχε παραδοθή στην άσκησι της αδιαλείπτου προσευχής. Πρόκειται περί ιεράς εκστάσεως και θεωρίας. Άξιο παρατηρήσεως είναι ότι δεν έχομε άμεση αποκάλυψι εκ μέρους του Θεού, αλλά χειραγώγησι από μυσταγωγό άγγελο. Επίσης, τα αποκαλυπτόμενα στον Όσιο έχουν τα όριά τους, ώστε η δίψα της θείας γνώσεως να μην ικανοποιήται πλήρως. Και κατά την διάρκεια της εκστάσεως το ανθρώπινο πρόσωπο διατηρεί στο ακέραιο την αυτοτέλειά του. «Η έκστασι του χριστιανού μυστικού δεν έχει καθόλου τον χαρακτήρα της παθητικής και απρόσωπης πληρότητος πού χαρακτηρίζει τον μυστικισμό άλλων θρησκειών». Η προσωπικότης του ανθρώπου δεν διαλύεται «σε ένα χάος ευδαιμονικής αγνωσίας» (πρβλ. Χρ. Γιανναρά, Η μεταφυσική του σώματος, σελ. 216-218).
[10] Εννοεί την θεωρία του σαρκωθέντος και τεθεωμένου Υιού του Θεού. Ή, κατ΄ άλλην ερμηνεία, την θεωρία της αρρήτου μεγαλειότητος της Αγίας Τριάδος.
[11] Η ερημική σκήτη «τά Αρσελάου» απέχει δρόμο ημισείας ημέρας από την Μονή του Σινά προς το ανατολικό μέρος. Σ΄ ένα από τα σπήλαιά της ασκήτευε τον ΣΤ΄ αιώνα και ο αββάς Γεώργιος με τον υποτακτικό του. Ήταν διαβόητος για τους ασκητικούς του αγώνες και την αγιότητά του. Έτρωγε ωμή άγρια κάππαρι, πού ήταν τόσο πικρή, «ώστε και κάμηλον αποκτείναι τη πικρότητι». Όταν η ελαιοαποθήκη της Μονής του Σινά άδειασε, η προσευχή του εγέμισε όλους τους πίθους με λάδι. Περισσότερα περί αυτού βλέπε: «Αναστασίου μοναχού, Διηγήσεις διάφοροι περί των εν Σινά αγίων Πατέρων, ΙΧ-ΧΙΙ».
[12] Ο δαίμων αυτός, κατά μία άποψι, για τους αρχαρίους είναι της πορνείας, για τους μεσαίους της ακηδίας και για τους πολύ προχωρημένους της κενοδοξίας. Για τους κοινοβιάτες μπορεί να είναι και ο δαίμων της κατακρίσεως των ενεργειών του Γέροντος ή των άλλων αδελφών.
[13] Πρόκειται μάλλον για τους πρώτους, οι οποίοι στοχάζονται το «Προωρώμην τον Κύριον ενώπιόν μου διαπαντός» Πιθανόν όμως να πρόκειται για όσους μνημονεύουν το «Εταπεινώθην και έσωσέ με».
[14] Σχόλιο της Κλίμακος αναφέρει σχετικώς: «Ο μοναχός εκείνος εβάσταζε όλη την νύκτα άμμο στο ένδυμά του. Επειδή δηλ. κατά την αγρυπνία ενύσταζε και των ωνείδιζαν οι αδελφοί, εσκέφθηκε το εξής: Πήγε στην ακρογιαλιά - η Μονή ήταν κοντά στη θάλασσα - και αφού έσφιξε καλά τον χιτώνα του με την ζώνη, εγέμισε τους κόλπους του με αρκετή ποσότητα άμμου, η οποία ακουμπούσε επάνω στις σάρκες του. Σκεπάσθηκε έπειτα με τον μανδύα του, ήλθε στον Ναό και παρέμεινε άγρυπνος όλη την νύκτα χωρίς να νυστάξη καθόλου, διότι η άμμος τον εκρύωνε ή τον ενωχλούσε με το βάρος της».
[15] Στην τριάδα ομιλούμε για τρία πρόσωπα, ενώ στον Χριστόν για ένα. Στην Τριάδα ομιλούμε για μία φύσι, μία ενέργεια, μία θέλησι, ενώ στον Χριστόν για δύο φύσεις, δύο ενέργειες, δύο θελήσεις.

Πηγή: imverias.blogspot.gr

Αναζητηση

Αναγνωστες